Olivier Varossieau bouwt aan een creatieve droom onder de Indonesische zon

Wanneer Olivier Varossieau uit het vliegtuig stapt op Bali, voelt het direct als thuiskomen. Dat klinkt opmerkelijk voor iemand die geboren werd in Prinsenbeek, opgroeide in Breda en jarenlang een succesvol kunstbedrijf runde vanuit Amsterdam. Maar zodra hij voet op Indonesische bodem zet, weet hij het eigenlijk al. “Eigenlijk voelde Bali direct als thuis”, vertelt hij. “Sommige plekken hebben dat gewoon. Je stapt uit het vliegtuig en denkt: ja, dit klopt.”

Samen met zijn partner Isabelle Vroom en zoon Bruno verruilde hij eind 2025 Nederland voor het Indonesische eiland. Samen met zijn partner Isabelle Vroom en zoon Bruno woont Olivier sinds eind 2025 op Bali. Vanuit het Indonesische eiland bouwt hij verder aan zijn internationale kunstbedrijf en werkt hij aan nieuwe creatieve en duurzame projecten.

Een jeugd tussen vrijheid en vriendschap

Olivier groeit op in Breda aan het Schrauwenhof. Een groene omgeving waar kinderen buiten spelen, buurten hecht zijn en er veel gevoel voor vrijheid heerst. “Het was een fantastische plek om op te groeien,” vertelt hij. “We hadden veel ruimte, veel groen en een sterke verbondenheid met de buurt. Ik heb nog steeds contact met mensen uit die tijd.”

Zijn jeugd staat in het teken van sport, avontuur en vriendschappen. Op zondag staat hij op het hockeyveld van BHBC Breda en later ontdekt hij het bruisende stadsleven. Een periode woont hij zelfs op de Grote Markt samen met zijn goede vriend Freek Geurink. “Dat waren prachtige jaren,” blikt hij terug. “Werk, vrienden, het stadsleven; alles kwam daar samen.” Hoewel hij uiteindelijk in Amsterdam terechtkomt, blijft Brabant altijd een belangrijke basis. Niet voor niets verwijst hij graag naar een lied dat zijn vader ooit schreef. “Het leven is goed in m’n Brabantse land”, luidt een van de regels. Volgens hem vat dat Breda eigenlijk perfect samen.

De liefde voor kunst

De kunstwereld komt niet via een zorgvuldig uitgestippeld carrièreplan op zijn pad. Integendeel. Zoals zoveel mooie ondernemingen ontstaat ook deze uit nieuwsgierigheid en toeval. De eerste kunstenaar met wie Olivier samenwerkt, komt bovendien uit Breda: Freek van Haagen. Wanneer hij enkele werken verkoopt, ontdekt hij dat er veel meer mogelijk is dan hij aanvankelijk dacht.

“Ik werkte destijds voor televisieproducent Reinout Oerlemans. Maar die kunst begon steeds meer te trekken.” Samen met zijn compagnon Ralph Christiaansen start hij uiteindelijk een galerie in Amsterdam. Later begint hij samen met zijn partner Isabelle een nieuw kunstbedrijf. Wat volgt zijn jaren vol exposities, internationale contacten, kunstenaars, verzamelaars en bijzondere projecten.

Ook Breda blijft daarbij niet buiten beeld. Zo is Olivier betrokken bij verschillende kunstprojecten van Blind Walls Gallery, waaronder muurschilderingen rondom de Ginnekenmarkt en diverse kunstwerken in het spoorgebied. “Breda heeft veel creatieve mensen,” zegt hij. “Maar de kunstmarkt is er ook lastig. Daardoor ben ik uiteindelijk steeds internationaler gaan werken.”

Vrijheid boven vierkante meters

Ondanks de mooie projecten begint er langzaam iets te veranderen. De traditionele galerie past steeds minder bij de manier waarop Olivier wil ondernemen. “Een galerie brengt ook veel verplichtingen met zich mee,” legt hij uit. “Personeel, huur, vaste lasten. Op een gegeven moment vroegen Isabelle en ik ons af: waarom doen we dit eigenlijk nog op deze manier?”

De kunstwereld blijkt namelijk allang niet meer uitsluitend fysiek te opereren. Veel transacties verlopen digitaal, via mail, WhatsApp en internationale netwerken. “De meeste klanten kennen ons al jaren. Kunsthandel draait voor een groot deel om vertrouwen. Daardoor hoef je niet per se een fysieke galerie te hebben.”

Wanneer de galerie sluit, ontstaat er ruimte voor nieuwe ideeën. Vrijheid wordt belangrijker dan vierkante meters. “Toen zei Isabelle op een dag ineens: waarom gaan we eigenlijk niet weg? Waarom gaan we niet gewoon naar Bali?” Zijn antwoord: “Waarom niet?”

Maar waarom dan Bali?

De keuze voor Bali voelt logisch voor het ondernemende stel. Olivier kent het eiland al jaren. Zijn vader komt er al sinds de jaren tachtig en via eerdere bezoeken heeft hij er een uitgebreid netwerk opgebouwd binnen de kunstwereld. “Dat maakte de stap veel makkelijker. Ik kende kunstenaars, verzamelaars en galeriehouders. Daardoor kon ik hier direct landen zonder helemaal opnieuw te hoeven beginnen.”

Maar het is niet alleen het netwerk dat hem aanspreekt. Bali biedt iets wat hij in Nederland steeds minder ervaart: een sterke verbondenheid tussen mensen, cultuur en gemeenschap. “Hier spelen familie, tradities en de gemeenschap nog een enorme rol. En dat geeft een warm gevoel.”

Een cultuur die verbindt

Wat Olivier misschien nog wel het meest fascineert, is hoe zichtbaar cultuur op Bali aanwezig is in het dagelijks leven. “Kinderen groeien hier op met muziek, dans, kunst en ceremonies. Tradities worden actief doorgegeven aan nieuwe generaties.”

Volgens hem staat dat in contrast met Nederland, waar veel gebruiken en tradities steeds verder naar de achtergrond zijn verdwenen. Toch maakt hij daarbij een belangrijke kanttekening. “In Brabant zie je het in de dorpen nog wel terug, bijvoorbeeld rondom carnaval en het bloemencorso. Daar bouwen mensen samen aan wagens, zijn hele families betrokken en wordt een traditie echt van generatie op generatie doorgegeven. Dat gemeenschapsgevoel vind ik prachtig.”

Op Bali ervaart hij die verbondenheid echter het hele jaar door. “Hier zie je cultuur overal terug. Mensen zijn betrokken bij hun gemeenschap, bij hun familie en bij hun omgeving. Dat is iets wat mij enorm aanspreekt.”

Die observatie bracht hem ook aan het denken over zijn eigen achtergrond. “Toen ik hier woonde, begon ik mezelf af te vragen: wat is eigenlijk nog de Nederlandse cultuur? Dat vond ik best confronterend.” Dat betekent niet dat hij Nederland afwijst. Maar op Bali vindt hij een balans die hij lang heeft gemist. “Het leven voelt hier minder gehaast. Mensen maken tijd voor elkaar. Dat geeft rust.”

Kunsthandel zonder grenzen

Ondanks zijn verhuizing blijft zijn bedrijf actief in Europa en de Verenigde Staten. Alleen de manier waarop hij werkt, verandert drastisch. Zijn dagen beginnen vroeg. Eerst brengt hij zijn zoon Bruno naar school. Daarna volgt ontbijt in een lokaal restaurant terwijl hij mails beantwoordt en gesprekken voert met klanten. “Eigenlijk kan ik overal werken zolang er wifi is.” Zijn werk draait tegenwoordig vooral om internationale kunsttransacties. Verzamelaars kopen werken van gerenommeerde kunstenaars, vaak zonder dat ze die fysiek hoeven te bekijken. “Als iemand een Banksy koopt, weet die persoon meestal precies wat hij koopt.”

Wanneer een klant een werk toch wil zien, organiseert Olivier een privébezichtiging in bijvoorbeeld Londen of New York.“We zorgen voor een discrete locatie waar iemand rustig kan kijken. Daarna regelen wij de hele afhandeling.” Het resultaat is een bedrijf dat volledig locatie-onafhankelijk opereert. “Dat geeft ontzettend veel vrijheid.”

Een eiland vol ideeën

Wat hem daarnaast inspireert, is de ondernemende energie die hij overal om zich heen ziet. “Er wonen ruim 280 miljoen mensen in Indonesië. Daardoor ontstaan er voortdurend nieuwe ideeën en oplossingen.” Volgens Olivier speelt ook de aanwezigheid van uitdagingen een rol.

“Hier zijn nog echte problemen die opgelost moeten worden. Daardoor worden mensen uitgedaagd om creatief te denken.”Hij ziet dat terug bij jonge ondernemers, studenten en creatieven. “Er hangt hier veel meer een ‘let’s go’-mentaliteit. Mensen willen dingen bouwen. Die energie werkt aanstekelijk.”

De droom achter DUDE BALI

Die inspiratie komt inmiddels samen in een nieuw project: DUDE BALI. Een initiatief waarin kunst, design, duurzaamheid en ontmoeting centraal staan. “Het begon eigenlijk vanuit mijn liefde voor design en mijn interesse in duurzame oplossingen.”

Via verschillende contacten raakt hij betrokken bij initiatieven die de afvalproblematiek op Bali proberen aan te pakken. Zo kwam hij in aanraking met een organisatie die plastic uit rivieren haalt voordat het in zee belandt. Het idee om van dat materiaal designproducten te maken sprak hem direct aan. “Ik dacht: hoe mooi zou het zijn als je een afvalprobleem kunt omzetten in iets waardevols?” vertelt hij. Tijdens gesprekken met lokale afvalverwerkers ontdekte hij echter dat gerecycled plastic niet altijd de meest duurzame oplossing is. Dat inzicht bracht hem op nieuwe ideeën, waarbij design niet alleen mooi moet zijn, maar ook daadwerkelijk een positieve bijdrage levert aan de omgeving. Daarmee ontstond de eerste basis voor DUDE BALI.

Maar DUDE BALI groeit uit tot iets veel groters. “Mijn droom is om een plek te creëren waar kunstenaars, verzamelaars, ontwerpers, chefs, vrienden en familie samenkomen.” Hij ziet een creatieve ontmoetingsplek voor zich met artist-in-residence studio’s, logeeraccommodaties en een professionele keuken. “Het moet een plek zijn waar kunstenaars kunnen werken, jonge chefs inspiratie opdoen en verzamelaars en kunstenaars elkaar ontmoeten.” Volgens Olivier verschuift de behoefte van mensen namelijk: “Steeds minder mensen zoeken alleen een product. Ze zoeken een ervaring. Een beleving.” En juist die beleving wil hij creëren.

Altijd een beetje Brabander

Ondanks zijn nieuwe leven onder de Indonesische zon blijft Breda een belangrijk onderdeel van zijn identiteit. Vrienden, familie en herinneringen zijn onlosmakelijk verbonden met de stad waar hij opgroeide. “Een deel van mij zal altijd Brabander blijven.”

En hoewel hij voorlopig niet van plan is om terug te keren, sluit hij niets uit. “Misschien wonen we ooit nog een periode ergens anders. Miami lijkt me bijvoorbeeld ook interessant.”

Voor nu voelt Bali echter goed, fijn en vertrouwd. “Deze stap heeft ons leven persoonlijk, creatief en zakelijk enorm verrijkt. Thuis is uiteindelijk niet een plek op de kaart,” besluit hij. “Thuis is de plek waar de mensen zijn van wie je houdt en waar je samen kunt bouwen aan de toekomst.” Voor Olivier Varossieau ligt die toekomst voorlopig op Bali. Maar de Brabantse nuchterheid, ondernemingszin en nieuwsgierigheid waarmee het allemaal begon, reist gewoon met hem mee.

—